"Ons beleid mag geen armoede creëren of verergeren."

in
MOW Mag

Nieuwe 'Aandachtsambtenaar armoedebestrijding' voor departement.

Koen Goeminne is sinds kort de nieuwe aandachtsambtenaar armoedebestrijding binnen het Departement MOW. Een aandachts-wat? “Mijn taak is om ervoor te zorgen dat beleidsmakers met een armoedebril naar nieuwe en bestaande regelgeving kijken”, verduidelijkt Goeminne. “We mogen in geen geval nieuwe armoede creëren of mensen in armoede uitsluiten.”

De Lijn die haar tarieven aanpast om het openbaar vervoer betaalbaar te houden: dat lijkt logisch. Maar voor mensen in armoede kan het ertoe leiden dat hun mobiliteit daalt, en daarmee ook hun tewerkstellingskansen, de bereikbaarheid van scholen, kinderopvang, vrijetijdsvoorzieningen … Daarom wordt voor een geplande prijsaanpassing eerst een armoedetoets uitgevoerd. “Mobiliteit is een typisch voorbeeld van een beleidsaspect dat armoede kan beïnvloeden”, weet aandachtsambtenaar Koen Goeminne. “Dat geldt niet alleen voor het openbaar vervoer, maar bijvoorbeeld ook voor de invoering van een kilometerheffing. Ook andere beleidsmaatregelen worden kritisch bekeken. Nieuwe of bestaande regelgeving mag in geen geval nieuwe armoede creëren of mensen in armoede uitsluiten.”

Armoedetoets

Op 14 maart 2014 keurde de Vlaamse Regering de implementatie van een ‘armoedetoets’ binnen de Vlaamse overheid goed. Met die toets gaan overheden na of hun regelgeving onbedoelde effecten heeft voor mensen in armoede. Koen Goeminne: “De armoedetoets is een participatief proces. Ambtenaren die aan een bepaald dossier werken, gaan rondde tafel zitten met wetenschappers en mensen die over ervaringskennis beschikken, zoals het Netwerk tegen Armoede. De coördinatie gebeurt door een aandachtsambtenaar armoedebestrijding. Binnen het Departement MOW is dat mijn taak. Ik zorg er ook voor dat de armoedetoets meer bekendheid krijgt bij de collega’s. De ‘armoederefl ex’ moet een automatisme worden.”

Dossier per dossier

De armoedetoets valt binnen het toepassingsgebied van de RIA (Reguleringsimpactanalyse), die sinds 2005 een verplicht onderdeel vormt van elke goedkeuringsprocedure voor nieuwe regelgeving. Toch wordt niet voor elk RIA-dossier een armoedetoets toegepast. Koen Goeminne: “De relevantie van een armoedetoets wordt dossier per dossier bekeken. Idealiter werkt men steeds in twee stappen. In een eerste fase wordt met een ‘quick scan’ nagegaan of nieuwe regelgevingeen effect kan hebben op mensen in armoede. Is dat het geval, dan voert men een meer diepgaande armoedetoets uit. Die toets wordt in het RIA geïntegreerd en toegevoegd aan het regelgevingsdossier dat naar het Vlaams Parlement en de adviesraden gaat. Ook als er geen RIA wordt opgemaakt, kan een armoedetoets een meerwaarde bieden.”

Tijdig aanvragen

Elke administratie wordt verondersteld om zelf na te gaan of een armoedetoets aan de orde is. Is dat het geval, dan wordt de toets best tijdig opgestart, want een participatief proces vraagt tijd en voorbereiding. “Toch hoeft een armoedetoets zeker niet tot een langere looptijd te leiden”, benadrukt Koen Goeminne. “Als we tijdig starten, kan het proces perfect parallel lopen met het normale besluitvormingsproces.”

Wie is Koen Goeminne?

  • 31 jaar
  • Historicus met een passie voor de middeleeuwen
  • Houdt van reizen en sporten
  • Vrijwillig brandweerman

 

Verschenen in